او افزوده است: «به‌رسمیت‌شناختن حکومتی که زنان را از جامعه حذف کرده، آزادی‌ها را محدود ساخته و افغانستان را به انزوای تاریخی کشانده، تنها بحران را عمیق‌تر خواهد کرد و مردم افغانستان را بیشتر قربانی رقابت‌های منطقه‌ای می‌سازد.»
پس از بازگشت طالبان به قدرت در آگست ۲۰۲۱، محدودیت‌های گسترده‌ای بر زنان و دختران وضع شده است؛ محدودیت‌هایی که شامل ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، محدودیت کار زنان و وضع قیود شدید بر حضور آنان در زندگی اجتماعی می‌شود. United Nations و نهادهای جهانی حقوق بشری بارها این سیاست‌ها را محکوم کرده و هشدار داده‌اند که ادامه این وضعیت، بحران انسانی و اقتصادی افغانستان را وخیم‌تر می‌کند.
به جز روسیه، تاکنون هیچ کشوری حکومت طالبان را به‌گونه رسمی به رسمیت نشناخته است؛ هرچند کشورهایی چون ایران، چین، روسیه و برخی کشورهای آسیای میانه، روابط سیاسی و اقتصادی خود را با کابل حفظ کرده‌اند.
ایران در سال‌های اخیر روابطش با طالبان را، به‌ویژه در بخش‌های امنیت مرزی، مهاجران، آب و ترانزیت منطقه‌ای، گسترش داده است. با این حال، به‌رسمیت‌شناختن طالبان از سوی تهران می‌تواند تحول مهمی در معادلات منطقه‌ای ایجاد کرده و واکنش‌های گسترده بین‌المللی را در پی داشته باشد.
افغانستان همچنان با بحران‌های جدی، از جمله بی‌ثباتی اقتصادی، فقر گسترده، محدودیت آزادی‌های مدنی و کاهش کمک‌های جهانی روبه‌رو است و میلیون‌ها نفر در کشور هنوز به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند.
