ایالات متحده امریکا به روز پنجشنبه پیشنویس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد را وتو کرد؛ قطعنامهای که خواستار آتشبس فوری، بدون قید و شرط و دائمی در غزه و همچنین رفع همه محدودیتها بر ارسال کمکهای بشردوستانه به این منطقه بود.
این متن که توسط ۱۰ عضو انتخابی از مجموع ۱۵ عضو شورا تهیه شده بود،
همچنین خواستار آزادی فوری، با کرامت و بدون قید و شرط همه گروگانهایی شده بود که
توسط حماس و گروههای دیگر نگهداری میشوند. این قطعنامه ۱۴ رأی موافق گرفت. این
ششمین بار بود که ایالات متحده در طول نزدیک به دو سال جنگ میان اسرائیل و شبهنظامیان
فلسطینی حماس از حق وتو استفاده میکرد.
کریستینا مارکوس لسن، سفیر دانمارک در سازمان ملل، پیش از رأیگیری به
شورا گفت : «قحطی در غزه تأیید شده است – نه پیشبینی، نه اعلام، بلکه تأیید شده
است. در همین حال، اسرائیل عملیات نظامی خود را در شهر غزه گسترش داده و رنج
غیرنظامیان را عمیقتر کرده است. به همین دلیل، همین وضعیت فاجعهبار، این شکست
انسانی و بشردوستانه بود که ما را وادار به اقدام امروز کرد.»
شهر غزه و مناطق اطراف آن رسماً با قحطی روبهرو هستند و احتمال دارد
این بحران گسترش یابد؛ یک نهاد بینالمللی پایش گرسنگی ماه گذشته این موضوع را
تأیید کرد.
ایالات متحده به طور سنتی از متحد خود اسرائیل در سازمان ملل حمایت میکند.
اما هفته گذشته در اقدامی نادر از بیانیه شورای امنیت در محکومیت حملات اخیر به
قطر پشتیبانی کرد؛ اگرچه در متن اشارهای نشده بود که اسرائیل مسئول این حملات
بوده است.
این اقدام بازتابی از همسویی جو بایدن، رئیسجمهور آمریکا، با حملهای
بود که به دستور بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، انجام شد. با این حال، وتوی
روز پنجشنبه نشان داد که تنها یک هفته بعد واشنگتن بار دیگر به طور قاطع حمایت
دیپلماتیک خود را به اسرائیل ارائه کرده است.
مورگان اورتاگوس، دیپلمات آمریکایی، پیش از رأیگیری به شورا گفت:
«حماس مسئول آغاز و ادامه این جنگ است. اسرائیل شرایط پیشنهادی برای پایان جنگ را
پذیرفته، اما حماس همچنان آنها را رد میکند. این جنگ میتواند امروز تمام شود
اگر حماس گروگانها را آزاد کرده و سلاحهای خود را زمین بگذارد.»
دنی دانون، سفیر اسرائیل در سازمان ملل، روز پنجشنبه به خبرنگاران گفت
که اسرائیل از بیانیه شورای امنیت درباره حملات به قطر خشنود نبود، اما افزود: «با
این حال، سطح همکاری ما با ایالات متحده آنقدر بالا است که توانستیم با آن کنار
بیاییم.»